سيد علي اكبر قرشي
277
قاموس قرآن ( فارسي )
* ( مِسْكِيناً » ) * مجادله : 2 - 4 . در اين آيات قبح اين عمل بيان شده و نيز زن بدين وسيله حرام مىشود يا بايد طلاق بدهد چنان كه در فقه آمده و يا در صورت رجوع بزن بايد يك برده آزاد كند اگر نتواند دو ماه روزه گيرد و اگر قادر نباشد شصت فقير را اطعام كند آنگاه زن بر وى حلال مىشود . در شأن نزول آيات نوشتهاند : اوس بن صامت زنش را در حال سجده ديد پس از نماز خواست با او مجامعت كند ، زن امتناع كرد ، اوس بغضب شد و از او ظهار نمود . زن پيش رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آمد و گفت : اوس مرا آنگاه كه جوان بودم و خواستار داشتم تزويج كرد و چون سنّم بزرگ شد و داراى فرزندان گرديدم با من ظهار كرد و مثل مادرش گردانيد ! ! حضرت فرمود : نمىبينم مگر آنكه بر وى حرام شدهاى . گفت : يا رسول اللَّه او طلاقى به زبان نياورد و او پدر فرزندان من است و شروع كرد به گفتن : « اشكو الى الله شدة حالى » آنگاه آيات * ( « قَدْ سَمِعَ الله قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَتَشْتَكِي إِلَى الله . . . » ) * نازل گرديد . 14 محرم الحرام 1393 مطابق 29 / 11 / 1351 و الحمد للَّه رب العالمين و صلى اللَّه على محمد و آله الطاهرين .